Different companies created for years great laptops, unfortunately in the end many of them suffered from the same mistakes. This specification & white book can help in avoiding similar situations in the future. It contains clear rules and recommendations, which should be followed in modern laptops to make them environment and user-friendly. Such implementation is today very important especially, that wrong design in specific cases can be dangerous and has impact on users health (we don’t concentrate on using some chemicals during production process and it rather includes for example continuous irritation, eyes or ears problems).

Let's look on some thing:

Model	Battery	Screen	Weight
Fujitsu Zero	31Wh	14"	634g
Fujitsu FMV Note U	64Wh	14"	848g
Toshina Portege X40L-M	65Wh	14"	from 875g (some docs say 1050g)
Asus Zenbook A14	70Wh	14"	990g
Clevo (the whole series including L14xMU)	72Wh	14"	990g
GEEKOM GeeBook X14 Pro	72Wh	14"	999g
HONOR MagicBook Art 14 2025	60Wh	14,6"	1030g
Macbook Air 13 M4	53,8Wh	13,6"	1225g
Framework 13	61Wh	13,5"	1300g
upcoming Dell XPS 14	70Wh	14"	1380g

Do you see pattern? Why so many Asian laptops can have max. ca. 1kg and it's so problematic in US?

Fujitsu (Japan) could sell millions of devices... if they only want.

In last days I was deeply checking Macbook Air M4 Sky Blue version. You can find many reviews in the Internet, unfortunately they don’t say everything.

First some facts: Apple created very nice looking device with weight 1,24kg. It works without any sound (passive cooling), has got very nice keyboard and perfect touch-pad and offers quite stable 15h / 18h on the 53,8Wh battery (web browsing / video watching).

3499 PLN za jeszcze szybszy komputer stacjonarny, na którym może nie zawsze pogramy, ale wszystko inne zrobimy lepiej niż u konkurencji. Jedyną wadą tego sprzętu jest brak monitora (do tego te nie od Apple mogą wymagać dziwnego skalowania), 8GB RAM i 256GB dysku o niewiadomej jakości, dodatkowo musimy założyć, że w pesymistycznym wariancie to cudo podziała dwa lata (czas rękojmi).

Jesteśmy chwilę po prezentacji Apple, a tytuł celowo jest przewrotny. Pewne rzeczy (o których wielokrotnie pisałem) będę starał się tylko zasygnalizować, skupię się zaś na czymś zupełnie innym i spróbuję zwrócić uwagę na pewne trendy, które jednak widać.

Czy piszę zgorzkniałe malkontenckie posty? Czy to, co wskazuję, nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości?

Żeby odpowiedzieć na to, wystarczy przyjrzeć się ostatniej konferencji Apple. I tak żarty o sprzedaniu nerki chyba powoli stają się realnością – najdroższy wariant iPhone z rodziny czternastej przekroczył cenę 10000 PLN.

Dzisiaj malutkie podsumowanie. Zacznijmy od porównania zużycia energii kilku modeli Macbook Air (korzystam z danych notebookcheck.net, które, jakie by nie były, są mierzone w ten sam porównywalny sposób):

Wpierw małe relaksujące wideo:

Urodziłem się w kraju, w którym nie zbudowano tak wielkich rzeczy jak promy kosmiczne czy lotniskowce (sam też nie stworzyłem czegoś podobnego), mimo to chciałbym podjąć się oceny, co możemy uznać za rzecz istotną, a co jest zwykłą wydmuszką.

Dzisiaj przeczytałem, że w Rosji Łada będzie sprzedawać silniki, które będą spełniać normę Euro 2 zamiast Euro 5. Powodem ma być wojna, a dokładniej brak odpowiednich elementów elektronicznych. Prawda, nie prawda… na pewno obecny konflikt bardzo źle wpłynie na środowisko (pożary, spalanie paliwa niskiej jakości przez kopcące silniki wojskowe, konieczność produkcji elementów broni i przedmiotów, które mają zastąpić zniszczone), nie o tym chciałem jednak mówić.

Gdy byłem mniejszy, na rynku procesorów x86 można było wymienić wiele firm, takich jak Intel, AMD, VIA, Cyrix, Centaur Technology, Transmeta, IBM, NexGen, NEC, UMC, SiS, Ali czy nVidia (lista za Wikipedią, ale były też inne). Klony kolejnych układów do zastosowań wbudowanych produkowano chociażby w Rosji (K1810WM86), ale nie tylko.

Ostatnio przeczytałem o tym, że bodajże w Chinach można kupić używane Macbook Pro z odłączonym ekranem. Teoretycznie nie ma to sensu, w praktyce pozwala na "życie po życiu" dla sprzętu, który ma zepsuty wyświetlacz.

„Ostatnio” przeczytałem artykuł na Anandtech o układach Qualcomm. Wyrażono tam opinię o tym, że firma wydaje się coraz bardziej skupiać na „user experience”, a coraz mniej na rzeczywistych parametrach technicznych.

Ostatnio przyszło mi do zrobienia czegoś w tzw. ekosystemie Apple, i musiałem skorzystać z MacBooka Air. To obiekt westchnienia zapewne sporej części nastolatków i yuppie, o którym powiedziano chyba już wszystko (tak mi się wydaje, choć nie wiem tego na 100%, bo nie jestem nastolatkiem ani yuppie). Laptop z ekranem 13,3 cala jest bardziej masywny niż niektóre 14-calowe laptopy z procesorami x86 (jest zdaje się z taniego aluminium), ma ekran z żywymi kolorami (ciężki do wyczyszczenia i paskudnie łapiący odciski palców), dobrą klawiaturę i bezkonkurencyjny touchpad, do tego gwarantuje pełną ciszę, niezłą wydajność i czas pracy na baterii.

Czy to jednak wszystko?

Po opublikowaniu wersji 1.48 wpadłem w mały ciąg programistycznego natchnienia, i zacząłem pracować nad kilkoma rzeczami.